قسمت طبى آن : ريشه‌هاى تازهء آن در بين ماه مهر و ماه اردىبهشت سال آينده به مصرف طب مىرسند . مواد فعال آن : روغن‌هاى خردلى كه پوست و پوست مخاطى را خراش مىدهند ، به هضم غذا كمك و گازهاى روده را بر طرف و ادرار را زياد مىكنند . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : ريشهء تازهء آن را پوست مىكنند و از آن ضمادى درست مىكنند كه در مورد معالجهء امراض زير به كار مىرود : روى ابرو مىگذارند تا التهاب شكاف پيشانى را معالجه نمايد ( ولى مشروط بر اينكه پشت چشم را به نحوى ببندند كه چيزى از ضماد داخل چشم نشود ) روى معده مىگذارند تا درد و زخم معده را معالجه كند . روى طرف راست سينه مىگذارند تا درد التهاب و سنگ كيسهء صفرا را علاج نمايد براى معالجهء صداع روى عقب سر مىگذارند ، نقطه‌هاى سياه و سفيد و نظير آنها را كه روى پوست بدن پيدا مىشوند و آن را زشت مىكنند معالجه مىنمايد ، بدين طريق كه موضع منظور را با پارچه‌اى كاملا آن را با سركهء ريشهء اين گياه خيس كرده باشند كاملا ماساژ دهند . دستور تهيهء سركهء آن اين است كه مقدارى از عصارهء ريشهء تازهء اين گياه را با همان مقدار سركه ممزوج نمايند . يا اينكه چند قطعه از ريشهء آن را با مقدارى سركه در ميان شيشه بريزند و سر آن را محكم ببندند و خيس كردهء آن را پس از دو هفته صاف نمايند ، سرمازدگى انگشت پاها را بوسيلهء شستشوى با آب گرم و ريشه‌هاى پوست‌كندهء اين گياه معالجه مىنمايند . اگر يك قطعه از برگ كوبيده‌شدهء اين گياه را روى موضع گزيدگى زنبور و امثال آن بگذارند فورا درد آن را ساكت مىنمايد . ب - از داخل : يك چهارم يك قاشق كوچك غذاخورى از ريشهء پوست‌كندهء اين گياه را با عسل يا نيشكر ممزوج مىكنند و آن را در ظرف يك روز ( 2 - 3 ) مرتبه براى علاج آسم و نفس‌تنگى مىخورند ، نيز آن را براى معالجهء سوء هضم و نزلهء